بیماری پارکینسون

با افزایش سن ، بیماری های مزمن پیری مغز بیشتر پدیدار می شوند، بیماری پارکینسون یکی از اینها است. در بیماری پارکینسون حرکت بیشتراز سایر توانائی های مغز مختل میشود ، این نارسائی به علت ضایعه ناحیه کوچکی از مغز پدید می آید. پارکینسون ابتدا بصورت خفیف ظاهرمشود و بتدریج شدیدتر میگردد.در سال های اولیه بیماری شخص مدتها ممکن است بدون نیاز به دارو زندگیش را اداره کند ، با تشدید بیماری کندی حرکات برای بیمار مسئله می شود. بیماری پارکینسون در سنین بالای 50 سال و گاهی در جوانها پدید می آید.
معالجه قطعی برای پارکینسون وجود ندارد، ولی با درمان های موجود بیماران سالها کار و فعالیت روزمره شان را میتوانند اداره کنند. درمان و مراقبت از بیمار پارکینسونی توسط خود شخص و اطرافیان و پزشک و تیم پزشکی ضرورت دارد.

چگونگی بروز بیماری پارکینسون :
بیماری بعلت تحلیل پیشرونده مراکز عصبی پدید می آید ، اضمحلال قسمتی از سلول های حرکتی در هسته های قاعده ای مغز بخصوص در سوبستانشیاد نیگرا مشاهده می شود.
بیماری اغلب بعلت زمینه اولیه مساعد ژنتیک با اختلال در چند ژن پدید می آید. حدود 15 درصد دربیماران سابقه خانوادگی بیماری وجود دارد. در شرایط سلامتی حرکت بدن بوسیله سلول های عصبی با انتقال دهنده دوپامین تامین میشود.دوپامین در کلیه سلول های عصبی وجود دارد ، بیشتر آن درهسته سوب تانشیانیگرا ساخته می شود. در پارکینسون سلول های دوپامین ساز سوب تانشیانیگرا به تدریج کم می شود. کاهش دوپامین موجب بروز لرزش، سفتی عضلانی و کندی حرکت می گردد. سیر بیماری در طی سال ها بتدریج بدتر می شود. شخص ممکن است 20 تا 25 سال با بیماری زندگی بکند. شروع بیماری در مراجعه به پزشک اغلب با لرزش در یک دست یا پا همراه است که بتدریج تشدید یافته و منتتشر می شود. در نهایت بیمار بعلت کندی حرکات و اختلال تعادل دچار معلولیت میگردد. تغییرات خلق و افسردگی، کاهش حافظه، سوزش بدن و اختلال خواب در بعضی از بیماران در مراحل پیشرفته دیده می شود. با مصرف درمان ها بیماران سالها بدون نیاز به کمک دیگران کارهای روزمره شان را اداره می کنند. در مراحل پیشرفته سفتی عضلانی و کندی موجب مشکل حرکتی بیمار شده و مراقبت از بیمار توسط اطرافیان نیز مشکل میشود ، در نهایت بعضی از بیماران برای هر نوع حرکت ضروری مثل لباس پوشیدن و غذا خوردن به کمک دیگران نیاز پیدا می کنند. کندی حرکات باعث اشکال در انجام کارهای ساده دستی و راه رفتن می گردد.

لرزش پارکینسونی: از لرزش نهادی (اسانسیل) متفاوت است. لرزش پارکینسونی در حال بیحرکتی اندام زیاد بوده ، با اقدام به حرکت کمتر می گردد، در لرزش نهادی، لرزش دستها در حالت کشیده، نگهداشتن ارادی و انجام کاری بیشتر می شود. لرزش نهادی گاهی در سر و چانه و زبان و صدا نیز دیده می شود.

سفتی اندام ها و تنه : سفتی عضلات و کندی حرکات در بیماران پارکینسونی عامل معلولیت بیماران است. اندامها ا نعطاف طبیعی را در حرکات از دست می دهند . عضلات باز کننده و خم کننده بطور دایم در حال کشش متقابل و لرزش میباشند. اختلال حرکت وتعادل بخصوص در ایستادن و راه رفتن در مراحل پیشرفته بیماری موجب افتادن مکرربیمار میگردد. سفتی عضلانی، کندی حرکات اندام ها و خمیدگی قامت عامل عدم ثبات در ایستادن و راه رفتن بیماران است، برای پیشگیری از معلولیت بهتر است قبل از تشدید بیماری، بیماران با مصرف دارو و تمرینات منظم ورزشی از تشدید ضعف و اختلال حرکت و تعادل پیشگیری نمایند. در موارد لزوم استفاده از عصا و واکر ضرورت دارد. در مرحله پیشرفته استفاده ازعصا و واکر مانع افتادن و شتاب گرفتن در راه رفتن بیماران می گردد. دردهای منتشر عضلانی و مفصلی بعلت اسپاسم و کم حرکتی و دردهای سوزش تنه بعلت کم شدن انتقال دهنده های طبیعی عصبی (مواد شبه مورفین طبیعی مغز) در بیماران پارکینسونی آزاردهنده است. اختلال دفع ادرار و تکرر ادرار بعلت زمینه بزرگ شدن پروستات و یا اسپاسم عضلات مثانه پدید می آید. یبوست بعلت کم تحرکی و تغذیه نامناسب و کاهش سلول های عصبی خودکار گوارشی در بیماران پارکینسونی مشکل دیگری است. این مسائل را می شود با راهنمایی های لازم و با داروها کنترل نمود.

دیستونی : حرکات چرخشی در تنه و اندام ها است که معمولا با مصرف لوودوپا تشدید می یابد.

افسردگی : حدود 30 درصد بیماران پارکینسونی به افسردگی دچار می شوند که قسمتی مربوط به مشکل تعامل اجتماعی و محدودیت فعالیت و معاشرت و کار و قسمتی مربوط به تغییرات شیمیایی مراکز عصبی است. درمان افسردگی برای کمک روحی و حرکتی بیماران خیلی موثر است.

کاهش حافظه : اختلال علاوه بر ارتباط سنی، در بیماران پارکینسونی زودتر از افراد عادی ظاهر می گردد. تمرینهای حافظه ای و روابط اجتماعی زیاد در کنترل آن موثر است.

اختلال خواب : اعم از بی خوابی ، کابوس های شبانه ، رفتار غیر ارادی در خواب مرحله REM و بیقراری پاها در بیماران پارکینسونی بیشتر دیده می شود. تنظیم خواب با روش های دارویی و غیر دارویی توصیه میگردد.

اختلال تکلم : تکلم ضعیف و یکنواخت بعلت کاهش حرکات عضلانی تنفسی و حلق و حنجره موجب اشکال در ارتباط محاوره ای می گردد. تمرین تکلم با صدای رسا و بلند و شمرده در اوقاتی که اثر داروها حداکثر است توصیه می شود.

علل غیر از موارد ژنتیک : مسمومیت با سموم حشره کش و مونواکسید کربن در مواردی عامل بروز بیماری میباشد. آسیب های ضربه ای شدید مغزی و ضربات مکرر به سر در بوکسرها ازعوامل دیگر دربروز پارکینسون است. مصرف داروهای آرامبخش روانی و روان گردان ها بطور حاد و مزمن باعث بروز علایم پارکینسونی میگردند و با قطع درمان بهبودی حاصل میشود.
تشخیص بالینی بیماری برای متخصصین مغز و اعصاب ساده است. در موارد پیشرفته بیماری، کلیه علائم کم تحرکی، لرزش، عدم تعادل و سفتی منتشر مشاهده می شود.آزمایشهای پاراکلینیکی و اسکن مغز برای رد علل دیگر بعمل میآید ولی برای تشخیص کمک کننده نیست.

درمان پارکینسون :
در مراحل خفیف بیماری که لرزش دست در حال استراحت و مختصر کندی حرکات تنها علایم بیماری است درمان توصیه نمی گردد. فعالیت ورزشی و کاری و آرامش روحی در این موارد کافی است. در مراحل پیشرفته که لرزش مخل فعالیت بوده و کندی حرکات و سفتی عضلات و اشکال تعادل برای فعالیت های روزمره و برای معاشرت های اجتماعی مسئله ساز باشد، درمان با داروهای ضد پارکینسون توصیه میگردد. بهتر است درمان از مقادیر کم داروها و از انواع خفیف شروع نموده ، و افزایش تدریجی آنها بنا بر نیاز هر بیمار بعمل آید. بیماران معمولا به درمان همه روزه و دایم نیاز دارند .
درمان سایر بیماری های همراه پارکینسون نیز حیاتی است ، بیماریهای دیگری از قبیل فشارخون، دیابت، افسردگی و آرتروز و سایر بیماریهای داخلی موجب تشدید ناتوانی جسمی و ذهی و روانی بیماران پارکینسون میگردد. پزشک معالج بایستی درمان کلیه مسایل یک فرد پارکینسونی را در نظر بگیرد.
ورزش همه روزه ، معاشرت و تعامل بیشتر اجتماعی ، حفظ شرایط روحی مناسب ، تعادل روانی، رعایت برنامه منظم خواب و ورزش و کار و مطالعه در درمان پارکینسون از اصول اساسی است.
جراحی پارکینسون فقط برای کم کردن لرزش در افراد جوان به اجرا در می آید. برای کندی حرکت تاثیر چندانی ندارد. گذاشتن الکترود تحریک کننده بر عقده های قاعده ای مغز روش جدید و موثر و پرهزینه است.

داروهای متداول در درمان پارکینسون:
• ترکیبات آنتی کولینرژیک :
بیپریدین، تری هگزی فنیدیل، بنزتروپین و چند ترکیب دیگر در کاستن از لرزش پارکینسون موثرند ولی بر سفتی و کندی حرکات که عامل اصلی معلولیت است چندان اثر ندارند و از طرفی عوارض جانبی آتروپینی مثل خشکی دهان ، افزایش فشار چشم ، احتباس ادرار، یبوست ، منگی و توهمات باعث محدودیت مصرف آنها شده است.
• آمانتادین :
ضمن موثر بودن بر لرزش و کاستن از سفتی و کندی، باعث کاهش دیستونی و حرکات غیر ارادی دهان نیز میشود. میتوان در موارد خفیف بصورت تک دارو و در مراحل پیشرفته بصورت داروی کمکی از آن استفاده نمود.در مواردی عوارضی مثل منگی، افسردگی، ادم، تغییرات ریتم قلب و افت فشار خون ایجاد میکند.
• ترکیبات لوودوپا:
نظر به اینکه علائم بیماری پارکینسون عمدتآ بعلت کمی دوپامین در مغز پدید می آید ، تامین دوپامین مغز با دادن لوودوپا اساس درمان پارکینسون را تشکیل میدهد. چون مقادیر بیشتر لودوپا در خون قبل از رسیدن به مغز تجزیه میشود، دادن توأم ال دوپا با کاربی دوپا مانع تجزیه در ال دوپا در بافتهای خارج مغزشده و چون کاربی دوپا از موانع عروقی به مغز وارد نمیشود، از مقادیر کمتر ال دوپا تجویز شده مقادیر بیشتر به مراکز عصبی میرسد واثرات بیشتر با عوارض کم دارو بدست میآید. در شروع درمان اغلب عوارض گوارشی و افت فشار خون را بیماران احساس میکنند، با شروع دارو از مقادیر کمتر، تحمل به دارو ایجاد میشود. جهت جذب کامل دارو، مصرف دارو با فواصل از غذاها توصیه میشود. ترکیب ال دوپا با کاربی دوپا تحت اسامی متنوع تجاری عرضه میشود، مقایر 100/10 و250/25 بر حسب تحمل و نیاز بیمارتجویز میشود. در موارد پیشرفته بیماری مصرف مکرر دارو و یا استفاده از انواع آهسته رهش دارو ضرورت مییابد. در مواردی که اثرات (مواج) درمان باشد، کمی و زیادی اثر دارو مکرراً ناراحت کننده میشود، دراین موارد تجویز ترکیب لوودوپا، کاربی دوپا و انتاکاپون (استالوو) موثرتر است. انتاکاپون مهارکننده کاتکول او متیل- ترانسفراز است که متابولیسم لوودوپا را مهار میکند. عارضه عمده لوودوپا، دیستونی است که بصورت حرکات اضافی در اندامها، صورت و تنه در مواقع اوج اثر دارو مشاهده میشود.از عوارض دیگر توهمات عمدتاً بینائی است که برای بیمار زیاد ناراحت کننده نمیباشد. به بیماران مبتلا به اختلال روانی و گلوکوم و در افرادی که از داروهای مهارکننده مونوآمینواوکسیداز استفاده میکنند نباید ترکیبات لوودوپا تجویز شود.

• تقویت کننده های دوپامین: ترکیبات ارگو مثل بروموکریپتین و پرگولید و پرامیپکسول و روپینیرول به لحاظ اثرات درمانی کم ، قیمت بالا و عوارض عصبی و گوارشی و عروقی، صرفآ در موارد خفیف بیماری و مواقع عدم تحمل لوودوپا تجویز میشود.

• مهارکننده های مونوآمینواکسیداز انتخابی: سلژیلین و رازاژیلین مهار کننده انتخابی ام آ او بوده، بعنوان داروی کمکی با ال دوپا مصرف میشود. این ترکیبات نباید با مهار کننده های باز جذب سروتونین مثل فلوکسیتین و… استفاده شود.

• داروهای روان گردان غیر متعارف و ضد افسردگیها: در اغلب بیماران پارکینسون در مراحلی، اختلال افسردگی و وسواس و در مواردی اختلال روانی مشاهده میشود . داروهای ضدافسردگی مختلف با رعایت عوارض و تداخل دارو مصرف میشود. کوئه تیوپین و کلوزاپین از داروهای موثر برای کنترل بیخوابی و تحریکات روانی و حرکات اضافی هستند .

• ورزش و فیزیوتراپی: در هر مرحله از بیماری حرکات کششی، نرمشی، سرعتی و قدرتی برای تک تک عضلات و مفاصل اعم از گردن، صورت، تنه و اندامها بطور ارادی و یا با کمک دیگری همه روزه برای همه بیماران توصیه میگردد.

• جراحی و وسیله تحریک کننده مغز: در افراد جوان مبتلا به لرزش شدید یک طرفه جراحی و استفاده از کاشت دستگاه محرک عصبی توصیه میشود ولی این روشها برای عامل اصلی معلولیت بیماران که کندی و سفتی است موثر نیستند.

این نوشته در تخصصی, عمومی ارسال و , برچسب شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

249 Responses to بیماری پارکینسون

  1. میلاد می‌گوید:

    سلام آقای دکتر پدر من حدودا 4 ساله که پارکینسون داره و در این مدت همسر و پسر بزرگشون فوت شده و فشار زیادیو تحمل کرده تا پارسال پیش یک دکتر میرفتیم و بهش مادوپار داده بود این اواخر روزی 4 عدد 125 میخورد اما پدرم گیر داد که حالم خوب نیس دکترم رو عوض کنیم رفتیم دکتر دیگه گفت فعلا مادوپار زوده و آمانتادین و سلیژلین داد تا 3 ماه پیش که روزی 3 عدد آمانتادین و همین تعداد سلژلین میخورد دوباره گیر داد بریم دکتر قبلی رفتیم دوباره مادوپار داد روزی 2 تا گفت یک هفته بعد بشه روزی سه تا و آمانتادین رو قطع کرد بعد دو هفته نمیتونست راه بره رفتیم پیش دکترش پرامی پکسول 0.7 داد هر شب یک نصفه اما شدیدا خواب آور بود و اختیارشو از دست داده بود الان دوباره آمانتادین و سلیژلین و مادوپار روزی 3 عدد میخوره
    میخواستم بدونم آیا روش دیگری برای درمانش هست یا نه که من دکترش رو عوض کنم
    در ضمن حدود 30 سال هست که تریاک میخورن روزی تقریبا 1.5 گرم آیا تریاک رو کم کم بزاره کنار بهتره یا ادامه بده
    ببخشید سوالم طولانی شد ممنون میشم جواب بدین

    • دکتر سیفی می‌گوید:

      هر کدام از داروها به درجاتی در درمان موثرند نسبت به تحمل و شدت بیماری کنترل لازم است در این مرحله ترک تریاک مشکل است

  2. مریم می‌گوید:

    سلام آقای دکتر.لطفا اگر میشه زود جواب منو بدین ممنون میشم.مادر من از دهه ۸۰ قرص لودوپاسی 110 .بی پریدن و ایمی پرامین۲۵ مصرف میکردن ب تازگی دکترشون رو عوض کردیم.دکترشون مادوپار 125هر ۴ ساعت نصفی تجویز کردن با روزی 2 بار بی پریدن.الان اصلا حالشون خوب نیست.باید چکار کنیم؟مادوپار ضعیفتر از لودوپاسی هست؟ باید صبر کنیم ممکنه بدنشون باید عادت کنه؟

  3. هلن می‌گوید:

    سلام. خانمی هستم 34 ساله. مهر 96 به علت لرزش دست چپ در هنگام انجام کاربه متخصص مغز و اعصاب مراجعه کردم. در ابتدا تشخیص لرزش اسانسیل دادند و حدود 8 ماه روزی سه عدد قرص پروپرانولول 20 مصرف میکردم.که یه نظر خودم و اطرافیانم خیلی لرزش دستم کمتر شده بود اما حدود یک هفته پیش دکترم تشخیص دادن که من پارکینسونیسم هستم اما پارکینسون ندارم. و تجویز کردند که تا یک هفته 12 ساعتی یک چهارم قرص پارکین-سی فورت 250/25 بخورم و بعد از یک هفته هر 6 ساعت یک چهارم همین قرص و روزی سه عدد پروپرانولول 20 روهم همچنان بخورم. الان بعد از یک هفته که قرص پارکین-سی رو میخورم نه تنها تغییری نکردم بلکه دچار انقباض دست ها و پاها شدم . شبها بیقراری پا دارم. پای چپم به شدت درد گرفته و دست چپم کرخت و منقبض شده. میخواستم نظر شما رو بدونم .لطفا راهنماییم کنید. خبلی نگرانم. ترس از بیماری پارکینسون تو این سن داره نابودم میکنه. آیا پارکینسونیسم کشنده هست؟؟؟؟

    • دکتر سیفی می‌گوید:

      تشخیص پارکینسون با معاینه بالینی کار ساده و مطمئن است نباید با لرزس اسانسیل اشتباه بیفتد. ضمنا پارکینسون پیشروند است عاجز میکند ولی کشنده نیست.

  4. هلن می‌گوید:

    میشه لطف کنید و بگید تفاوت پارکینسونیسم و پارکینسون چیه؟؟؟

    • دکتر سیفی می‌گوید:

      مثل کمونیسم و کمونیست است، پارکینسونیسم دارا بودن علائم پارکینسون به هر علت از جمله عوارض دارو و… ، پارکینسون منظور بیماری است با تحلیل قسمتی از مغز و سیر پیشرونده ناتوانی حرکتی.

  5. مریم می‌گوید:

    با سلام. خانمی هستم 35 ساله. بعد ار تشخیص دکتر به علت پارکینسونیسم بودن قرص پارکین سی فورت 250/25 هر 6 ساعت یک چهارم را مصرف میکنم. حدودا 20 روزی هست که این قرص را میخورم. اما بعد از خوردن این قرص پای چپم و گاهی زانوهایم دچار حرکات اضافه و در پاها و دستهایم بویژه ساعد دست راستم احساس شدید کرختی و سوزنی شدن دارم . بطوری که احساس سستی و بی حسی دارم. دست چپم و پشت گردنم گاهی از درون سرد بیحس میشود. گاهی خارش پوست دارم و احساس میکنم چیزی زیر پوستم راه میرود. قبل از مصرف این قرص فقط لرزش دست چپ و گاهی گردن درد و گاهی درد دز بازوی چپ داشتم که 6 ماه قرص پروپرانولول 20 روزی 3بار میخوردم .آیا این عوارض طبیعی است؟؟؟بنظر شما علت چیست؟؟آیا تجویز و تشخیص دکتر غلط بوده که دچار چنین عوارضی شدم.

    • دکتر سیفی می‌گوید:

      لرزش و سفتی اندامها بعلت پارکینسون با بیماری دیگر در معاینه تخصصی اشتباه نمی افتد، زیادی لوودوپا موجب حرکات اضافی غیرعادی میشود میتوان با مصرف مقادیر کمتر کنترل نمود. بقیه علائم به درمان ارتباط ندارد. سستی و اختلال حس از علائم خود پارکینسون است.

  6. مریم می‌گوید:

    تفاوت قرص پارکین سی فورت 250/25 و مادوپار 125 چیست؟؟

  7. مریم می‌گوید:

    ببخشید منظورم اینه که کدوم یک قوی تر هست؟؟؟و تاثییر بیشتری داره؟؟

  8. حسین می‌گوید:

    باعرض سلام
    پدر بنده،ده دوازده سالی هست که بیماری پارکینسون داره و از مادوپار250خارجی برای کم شدن لرزش استفاده میکنه
    الان حدود دو ماهی هست که مادوپار250خارجی پیدا نمیشه،ایا مصرف نمونه داخلی دارو از نظر شما تجویز میشه و یا کارایی نمونه خارجی را داره

  9. علی می‌گوید:

    با عرض سلام
    پدرم مدت دو سال بود که دچار سر درد مکرر و بعدها سرگیجه شد که بعدا ها کندی حرکات و ضعف عضلات هم اضافه شد
    بعد از مراجعه به پزشک تشخیص پارکینسون داده شد
    الان روزی 5 عددمادوپار125 و دو عدد آمانتادین مصرف میکنن
    ایشون65سالشونه
    میخواستم بدونم این دوز دارو برای ایشون زیاد نیست؟

  10. علی می‌گوید:

    با سلام مجدد و تشکر
    آیا تاری چشم و سرگیجه مکرر از عوارض بیماری پارکینسون به شمار میاد و اگر اینطوره داروها جهت درمان کدامند

  11. جواد می‌گوید:

    سلام .میشه از ال دوپا در درمان افسردگی استفاده کرد؟ مگه دوپامین رو زیاد نمیکنه که اونم باعث سرخوشی میشه

  12. علی می‌گوید:

    با عرض سلام مجدد
    تشخیص پارکینسون برای پدرم 3ماه پیش داده شده و هر روز سرگیجش بیشتر میشه و تاری چشم هم پیدا کردن
    افت فشار خون دارن و امروز متوجه شدم پای راستش سرد تر از پای چپش هست و خودش میگه پای راستم چند روزه بی حس شده
    در ضمن در هنگام راه رفتن حرکت غیر ارادی دست راسش کمتر از دست چپشه و دست راستشو خم میکنه و به گفته خودش یه طرف صورتش سر میشه
    میخواستم بدونم ممکنه تشخیص اشتباه باشه و این از علائم ام اس باشه؟؟
    لطفا راهنماییم کنید بدجور سر در گم هستم

    • دکتر سیفی می‌گوید:

      تشخیص این موارد با معاینه بالینی و تستهای مربوطه امکان پذیر است ارزیابی بیماری در توان فرد غیر متخصص نیست. علائم گفته شده بیش از نشانه های پارکینسون است.

  13. علی می‌گوید:

    آیا ممکنه این از علائم پارکینسون ام اس ای باشه؟

  14. معصومه می‌گوید:

    سلام. مادوپار ۱۲۵ ساخت کشور ترکیه و ایتالیا از نظر کیفیت با هم متفاوت هستن

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


− 3 = یک

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>