بایگانی ماهیانه: نوامبر 2012

انتخاب درمان در بیماری M.S

اخیرا راهکار درمان بیماری M.S درچند مرکز تحقیقاتی از جمله سوئد و استرالیا مورد ارزیابی قرار گرفته و به نکات عمده و عملی زیر در درمان بیماری M.S تاکید شده است :

1- درمان بایستی نوعی انتخاب شود که برای بیمار قابل قبول باشد تا پایبندی بیماررا به ادامه درمان طولانی مدت تامین بکند.
2- در موارد شروع حاد بیماری و یا عود حاد ، تزریق متیل پریدنیزولون وریدی یک گرم در روز به مدت حدود پنج روز توصیه شده است.
3- هنوز بهترین درمان برای کنترل سندرم منفرد عصبی (CIS) و برای کنترل حملات عود در اثر بیماران M.S تزریق اینترفرون یکبار در هفته (interferon beta 1a) مثل آوونکس و سینووکس شناخته شده است.
4- در مواردیکه عود حملات مکرر بوده و عوارض عصبی با تزریق یک بار در هفته کنترل نشود، تزریق اینترفرون با دوز بالا( interferon beta 1 b)مثل ربیف سه بار در هفته و یا یک روز در میان مثل بتافرون ومشابه هایشان توصیه می شود.
5- کوپاکسون یا کوپامر (گلاتیرامر آستات) از راه غیر از اینترفرون ها با اثر ترمیمی بر روی میلین مراکز عصبی به طور انفرادی یا به همراه سایر داروها مصرف می شود. مشکل این دارو تزریق همه روزه آن و قیمت بالای دارو و اثر بخشی کم آن است ، لذا توسط FDA (سازمان مدیریت دارو در آمریکا) تایید نشده است.
6- در موارد شدید که بیماری به درمان با اینترفرون پاسخ نمی دهد و سیر بیماری به معلولیت منتهی می شود تزریق ناتالیزوماب (Taysabri) با قبول عارضه نادر آنسفالیت ویروسی وخیم توصیه شده است این دارو یک ترکیب انتی بادی مونوکلونال است که از چسبندگی اینتگرن آلفا 4 به رسپتورها ممانعت میکند.
7- برای مواردیکه تزریق درمانهای فوق به هر دلیل امکان نداشته و یا موثر نباشند شروع درمان و یا تغییر داروها به قرص خوراکی فینگولیمود (Gilenya)توصیه می شود. این درمان نیز خالی از عارضه نیست. عوارض شبکیه ، ریوی و قلبی دارد، برای بیماران قلبی تجویز نمبشود، شروع درمان به لحاظ بروز خطر کاهش ضربان قلب تحت نظر چند ساعته انجام میگیرد. به لاظ کاهش لنفوسیتها احتمال ابتلای بیماران به بیماریهای ویروسی زیادتر میشود. این دارو از طریق تغییر گیرنده های اسفنگوزین 1 فسفات غشاء سلولی و کم کردن فعالیت لنفوسیتها و تعدادآنها اثرش را اعمال میکنند.
ادامه‌ی خواندن

ارسال شده در تخصصی, عمومی | برچسب‌شده , | 117 دیدگاه